Αρχαίοι Μακεδόνες και αρχαίοι Έλληνες ήταν διαφορετικά αρχαία έθνη

Στράβων
Ρωμαίος ιστορικός

 

«οἱ δὲ Θετταλοὶ μάλιστα βαθυστολοῦντες, ὡς εἰκός, διὰ τὸ πάντων εἶναι Ἑλλήνων βορειοτάτους καὶ ψυχροτάτους νέμεσθαι τόπους» (Στράβων 11.14.12) που σημαίνει, σε απλά ελληνικά, ότι «οι δε Θεσσαλοί μάλιστα φορούσαν μακριές ρόμπες, πιθανότατα επειδή από όλους τους Έλληνες αυτοί κατοικούν στην πιο βόρεια και πιο ψυχρή περιοχή». 

Καθώς η Μακεδονία βρίσκεται βόρεια της Θεσσαλίας, προφανώς δεν είναι μέρος της Ελλάδας, ούτε οι Μακεδόνες ήταν Έλληνες, γιατί οι πιο βόρειοι Έλληνες ήταν ήδη οι Θεσσαλοί.

Λοιπὴ δ' ἐστὶ τῆς Εὐρώπης ἥ τε Μακεδονία καὶ τῆς Θρᾴκης τὰ συνεχῆ [ τα]ύτῃ μέχρι Βυζαντίου καὶ ἡ Ἑλλὰς καὶ αἱ προσεχεῖς νῆσοι. Ἔστι μὲν οὖν Ἑλλὰς καὶ ἡ Μακεδονία· νυνὶ μέντοι τῇ φύσει τῶν τόπων ἀκολουθοῦντες καὶ τῷ σχήματι χωρὶς ἔγνωμεν αὐτὴν ἀπὸ τῆς ἄλλης Ἑλλάδος τάξαι καὶ συνάψαι πρὸς τὴν ὅμορον αὐτῇ Θρᾴκην μέχρι τοῦ στόματος τοῦ Εὐξείνου καὶ τῆς Προποντίδος. Εἶτα μετ' ὀλίγα μέμνηται Κυψέλων καὶ τοῦ Ἕβρου ποταμοῦ. Καταγράφει δὲ καί τι σχῆμα παραλληλόγραμμον, ἐν ᾧ ἡ σύμπασα Μακεδονία ἐστίν. 

Δηλαδή: "Από όλη την Ευρώπη έχουμε μόνο τη Μακεδονία να περιγράψουμε με το παρακείμενο τμήμα της Θράκης μέχρι το Βυζάντιο και την Ελλάδα με τα νησιά που εξαρτώνται από αυτήν. Παρότι η ίδια η Μακεδονία ανήκει στην Ελλάδα, αλλά για να συμμορφωθεί με τη φύση των τόπων και τη διαμόρφωση της χώρας, θεωρήσαμε απαραίτητο να την αποσπάσουμε από την υπόλοιπη Ελλάδα για να την επανενώσουμε κατά προτίμηση έναντι του τμήματος της Θράκης που είναι συνεχόμενη με αυτήν και η οποία εκτείνεται μέχρι την είσοδο του Ευξίνου και προς την Προποντίδα. - Λίγο αργότερα, ο Στράβων σπρώχνει τα όρια της Μακεδονίας μέχρι τις Κυψέλες και το στόμιο του Εβρου. Στη συνέχεια δημιουργεί ένα τεράστιο παραλληλόγραμμο στο οποίο περιλαμβάνεται ολόκληρη η Μακεδονία. [Strabon Geographie VII - 9.]

Έφορος

Έλληνας Ιστορικός [400 – 330 π.Χ.]

Οι αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί και γεωγράφοι από την κλασική και τη μετακλασική περίοδο, ο Έφορος, ο Ψευδο-Σκύλαξ, ο Διονύσιος του Καλλιφώντος και ο Διονύσιος Περιηγητής, έβαλαν όλοι τα βόρεια σύνορα της Ελλάδας στη γραμμή από τον Αμβρακικό κόλπο στα δυτικά, έως τον Πηνειό ποταμό στα ανατολικά, αποκλείοντας έτσι τη Μακεδονία από την Ελλάδα.
Μιχαήλ Σακελλαρίου, Μακεδονία: 4000 χρόνια Ελληνικής Ιστορίας. σελ.50.

Πολύβιος 

Έλληνας Πολιτευτής και Ιστορικός [200-118 π.Χ.] 

Η άνοδος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας

Ο Πολύβιος αναφέρει την ομιλία του Αγέλαου της Ναυπάκτου στο πρώτο συνέδριο παρουσία του Βασιλιά και των συμμάχων.

Μίλησε ως εξής: «Σας παρακαλώ λοιπόν όλους να είστε σε επιφυλακή έναντι αυτού του κινδύνου και απευθύνω έκκληση ιδιαίτερα στον βασιλιά Φίλιππο (Φιλιππος Ε’). Για σένα η πιο ασφαλής πολιτική, αντί να φθείρεις τους Έλληνες και να τους κάνεις εύκολη λεία για τον εισβολέα, είναι να τους φροντίζεις όπως θα έκανες για το σώμα σου και να προστατεύεις κάθε επαρχία της Ελλάδας όπως θα κάνατε αν ήταν μέρος των δικών σας κυριαρχιών, πιστοί σύμμαχοι σε περίπτωση επίθεσης, και οι ξένοι θα είναι λιγότερο διατεθειμένοι να επιβουλεύονται τον θρόνο σας, γιατί θα αποθαρρυνθούν από την πίστη των Ελλήνων προς εσάς». [σελ .300] βιβλίο 5.104

[Βιβλίο XVIII, 1] Ο Φίλιππος Ε' από τη Μακεδονία προσκαλεί τον Φλαμινίνο (Ρωμαίος διοικητής) να του εξηγήσει τι πρέπει να κάνει αυτός, ο Φίλιππος, για να έχει ειρήνη:

«Ο Ρωμαίος στρατηγός απάντησε ότι το καθήκον του υπαγόρευσε μια απάντηση που ήταν και απλή και σαφής. Απαίτησε από τον Φίλιππο να αποσυρθεί από ολόκληρη την Ελλάδα, να αποκαταστήσει σε κάθε κράτος τους αιχμαλώτους και τους λιποτάκτες που κρατούσε, να παραδώσει στους Ρωμαίους περιοχή της Ιλλυρίας την οποία είχε καταλάβει μετά τη συνθήκη που είχε συναφθεί στην Ήπειρο και ούτω καθεξής...».

(Βιβλίο XVIII. 5) Ο Φίλιππος Ε' από τη Μακεδονία απαντά στις ελληνικές και ρωμαϊκές απαιτήσεις:
«Αλλά το πιο εξωφρενικό από όλα είναι ότι θα πρέπει να προσπαθήσουν να τεθούν στην ίδια βάση με τους Ρωμαίους και να απαιτήσουν να αποσυρθούν οι Μακεδόνες από ολόκληρη την Ελλάδα.
Η χρήση μιας τέτοιας γλώσσας είναι εξαρχής αρκετά αλαζονική, αλλά ενώ μπορεί να το αντέξουμε αυτό από τους Ρωμαίους, είναι εντελώς απαράδεκτο να προέρχεται από τους Αιτωλούς. Σε κάθε περίπτωση, συνέχισε, «τι είναι αυτή η Ελλάδα που απαιτείτε να εκκενώσω και πώς ορίζετε την Ελλάδα; Σίγουρα οι περισσότεροι από τους ίδιους τους Αιτωλούς δεν είναι Έλληνες! Οι χώρες των Αγραών, των Αποδοτών και των Αφιλοχών δεν μπορούν να θεωρηθούν ελληνικές. Μου επιτρέπεις λοιπόν να παραμείνω σε αυτά τα εδάφη».

"Γιατί δεν υπάρχει αμφιβολία ότι με την ακούραστη ενέργεια και το θάρρος τους ανέβασαν τη Μακεδονία από το καθεστώς ενός μικροβασιλείου σε αυτήν της μεγαλύτερης και πιο ένδοξης μοναρχίας στον κόσμο. Και εκτός από όσα επιτεύχθηκαν κατά τη διάρκεια της ζωής του Φιλίππου, οι επιτυχίες που πέτυχε ο Αλέξανδρος μετά το θάνατο του πατέρα του κέρδισαν γι' αυτούς μια φήμη για ανδρεία που έχει αναγνωριστεί παγκοσμίως από τους μεταγενέστερους."... [Πολύβιος: The Rise of the Roman Empire, έκδοση Penguin Classics, Βιβλίο VIII.9 σελίδα 371.]

Όπως και με τους προκατόχους του, άλλους αρχαίους συγγραφείς, ο Πολύβιος διαχωρίζει ξεκάθαρα τους αρχαίους Μακεδόνες από τους αρχαίους Έλληνες. Στην πραγματικότητα, η εθνοτική διαφορά μεταξύ αυτών των δύο λαών δεν ήταν θέμα συζήτησης - ήταν ένα τετελεσμένο γεγονός.

Αρριανός
Αρχαίος Έλληνας Ιστορικός
Οι Εκστρατείες του Αλεξάνδρου

«Ο Αλέξανδρος συνεχίζει να μιλά στους Μακεδόνες και τους συμμάχους του: "Ελάτε, λοιπόν, προσθέστε την υπόλοιπη Ασία σε ό,τι ήδη κατέχετε - μια μικρή προσθήκη στο μεγάλο άθροισμα των κατακτήσεων σας. Τι μεγάλο ή ευγενές έργο θα μπορούσαμε να πετύχουμε το είχαμε σκεφτεί αρκετά, ζώντας άνετα στη Μακεδονία, απλώς για να φυλάγουμε τα σπίτια μας, χωρίς κανένα βάρος πέρα ​​από τον έλεγχο της καταπάτησης των Θρακών στα σύνορά μας ή των Ιλλυριών και Τριβαλλών ή ίσως τους Έλληνες που θα μπορούσαν να αποδειχθούν απειλή για την άνεσή μας». [σελ.294] Arrian, Βιβλίο 5.

«Την άνοιξη του 334 ο Αλέξανδρος ξεκίνησε από τη Μακεδονία, αφήνοντας τον Αντίπατρο με 12.000 πεζικάριους και 1.500 ιππείς για να υπερασπιστεί την πατρίδα και να παρακολουθεί τα ελληνικά κράτη». [σελ.34]

Οι σύγχρονοι Έλληνες έχουν χρησιμοποιήσει το συγκεκριμένο απόσπασμα ως απόδειξη της ελληνικότητας του Αλέξανδρου. Ο Αλέξανδρος έστειλε στην Αθήνα, ως προσφορά στη θεά Αθηνά, 300 ολόκληρες στολές περσικής πανοπλίας, με την εξής επιγραφή:

«Ο Αλέξανδρος, γιος του Φιλίππου, και οι Έλληνες (πλην των Λακεδαιμονίων) αφιερώνουν αυτά τα λάφυρα, που έχουν ληφθεί από τους Πέρσες που κατοικούν στην Ασία». [σελ.76]

Ο J.R. Hamilton, Αναπληρωτής Καθηγητής Κλασικών Σπουδών και Αρχαίας Ιστορίας από το Πανεπιστήμιο του Όκλαντ της Νέας Ζηλανδίας, γράφει: «Λαμβάνοντας υπόψη το μικρό ρόλο που έπαιξαν οι Έλληνες στη μάχη, η επιγραφή (με την παράλειψη οποιασδήποτε αναφοράς για τους Μακεδόνες) πρέπει να θεωρηθεί ως προπαγάνδα σχεδιασμένη για τους Έλληνες συμμάχους του. Ο Αλέξανδρος δεν παραλείπει να τονίσει την απουσία των Σπαρτιατών».
Η ίδια επιμελής προσοχή στις λεπτομέρειες είναι εμφανής στα διοικητικά θέματα. Οι διορισμοί των κυβερνητών που αναφέρονται δεόντως σε όλο το βιβλίο του, ο Αρριανός φροντίζει να δίνει το όνομα του πατέρα στην περίπτωση των Μακεδόνων, π.χ. Πτολεμαίος γιος του Λάγου, και στην περίπτωση των Ελλήνων την πόλη καταγωγής τους». [σελ.25] 

Το σκεπτικό του Αλεξάνδρου για το γιατί δεν θα ήθελε να εμπλέξει τον περσικό στόλο σε μια μάχη:
«Καταρχάς, το να σπεύσει τυφλά σε μια ναυτική σύγκρουση εναντίον πολύ ανώτερων δυνάμεων και με έναν ανεκπαίδευτο στόλο ενάντια σε άριστα εκπαιδευμένα κυπριακά και φοινικικά πληρώματα· η θάλασσα, επιπλέον, ήταν ένα δύσκολο πράγμα - δεν μπορούσε κανείς να την εμπιστευτεί, και δεν επρόκειτο να διακινδυνεύσει να κάνει ένα δώρο στους Πέρσες με όλη την ικανότητα και το θάρρος των ανδρών του, καθώς θα ήταν πολύ σοβαρό και θα επηρέαζε βαθιά τη γενική στάση απέναντι στον πόλεμο στα πρώτα του στάδια, κυρίως με την ενθάρρυνση των Ελλήνων να επαναστατήσουν τη στιγμή που θα ελάμβαναν είδηση για μια περσική επιτυχία στη θάλασσα». [σελ.80]

 

Θρασύμαχος

Σοφιστής και ρήτορας [459 - 399 π.Χ.]  

Εκ μέρους των Λαριασαίων

«Εμείς που είμαστε Έλληνες, να γίνουμε σκλάβοι του βάρβαρου Αρχέλαου;»

Αυτόν τον χαρακτηρισμό ο Έλληνας Θρασύμαχος απέδωσε στον Μακεδόνα βασιλιά Αρχέλαο που κατέλαβε την ελληνική γη με τον Μακεδονικό στρατό του. Εφόσον οι αρχαίοι Έλληνες στερεότυπα αποκαλούσαν όλους τους μη Έλληνες βάρβαρους, είναι σαφές ότι ο Θρασύμαχος δεν θεωρεί Έλληνα ούτε τον Μακεδόνα βασιλιά ούτε το έθνος του, αλλά ξένους στον αρχαίο ελληνικό κόσμο. Οι σύγχρονοι Έλληνες όμως θα ήθελαν να διεκδικήσουν τους αρχαίους Μακεδόνες ως Έλληνες. Ιδού τι είχε γράψει ο καθηγητής Borza (Μακεδόνας εμπειρογνώμονας και ειδικός στην εθνότητα των Μακεδόνων) σχετικά με αυτό το θέμα:
Ο νεοέλληνας συγγραφέας Δασκαλάκης (Ελληνισμός, 234) υποστήριξε ότι ο Θρασύμαχος δεν αναφερόταν σε βαρβάρους με τη συνήθη έννοια. Το απόσπασμα, υποστήριξε, πρέπει να ληφθεί «στη ρητορική του κλίση της διαφοράς μεταξύ προηγμένων και οπισθοδρομικών Ελλήνων με μια έννοια πνευματική». Αυτό είναι τραβηγμένο και μη πειστικό. [Eugene Borza. Στη Σκιά του Ολύμπου. Σελ.165]

Ο Borza έχει απόλυτο δίκιο. Οι Έλληνες αποκαλούσαν ξεκάθαρα όλους τους μη Έλληνες βάρβαρους. Με βάση τη λογική του Δασκαλάκη, υποτίθεται τώρα ότι οι Πέρσες (που οι Έλληνες αποκαλούσαν και αυτούς βάρβαρους) είναι κάποιου είδους καθυστερημένων Έλλήνων, με την πνευματική έννοια; Και οι Θράκες; Δεν βλέπουμε όμως οι νεοέλληνες συγγραφείς να το ισχυρίζονται αυτό. Το δίδαγμα είναι ξεκάθαρο: το επιχείρημα του Δασκαλάκη δεν μπορεί να είναι αληθινό και αποδεικνύει μόνο σε ποιο βαθμό οι σύγχρονοι Έλληνες συγγραφείς θα έφταναν για να κάνουν τους Μακεδόνες Έλληνες και ακόμη και να ξαναγράψουν τα συναισθήματα των αρχαίων Ελλήνων κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας.

Quintus Curtius Rufus
Ρωμαίος ιστορικός
The History of Alexander - Μετάφραση John Yardley - Penguin Classics

«Σε υποθέσεις θανατικής ποινής ήταν μια μακροχρόνια μακεδονική πρακτική ο βασιλιάς να διεξάγει τη δίκη ενώ ο στρατός (ή το κοινό σε καιρό ειρήνης) ενεργούσε ως ένορκος, και η θέση του βασιλιά δεν μετρούσε τίποτα εκτός αν η επιρροή του ήταν σημαντική πριν από τη δίκη». [σελ.135] [Ένα μακεδονικό έθιμο]

Ο Αλέξανδρος μιλάει: «Οι Μακεδόνες θα κρίνουν την υπόθεσή σου», είπε. "Δήλωσε αν θα χρησιμοποιήσεις τη μητρική σου γλώσσα ενώπιον τους."

Φιλώτας: «Εκτός από τους Μακεδόνες, υπάρχουν πολλοί παρόντες που, νομίζω, θα είναι πιο εύκολο να κατανοήσουν αυτό που θα πω αν χρησιμοποιήσω τη γλώσσα που έχεις χρησιμοποιήσει κι εσύ ο ίδιος, διότι ο σκοπός σου, πιστεύω, είναι απλώς να επιτρέψεις σε περισσότερους ανθρώπους να σε καταλάβουν».

Τότε ο βασιλιάς είπε: "Βλέπετε πόσο προσβλητικό βρίσκει ο Φιλώτας ακόμη και τη μητρική του γλώσσα; Μόνο αυτός νιώθει απέχθεια να τη μάθει. Αλλά αφήστε τον να μιλήσει όπως θέλει - να θυμάστε μόνο ότι όσο περιφρονητικός είναι για τον τρόπο ζωής μας τόσο είναι και για την γλώσσα μας." [σελ.138]

[Εδώ πάλι ο ίδιος ο Αλέξανδρος διαχωρίζει ξεκάθαρα τη μακεδονική ως ανεξάρτητη γλώσσα, και τον μακεδονικό τρόπο ζωής από την ελληνική γλώσσα και τον ελληνικό τρόπο ζωής, την οποία ο Φιλώτας είχε αναφέρει ως διπλωματική γλώσσα στο Μακεδονικό δικαστήριο]

«Η γενική αίσθηση ήταν ότι ο Φιλώτας έπρεπε να λιθοβοληθεί μέχρι θανάτου σύμφωνα με τα μακεδονικά έθιμα, αλλά ο Ήφαιστος, ο Κρατερός και ο Κοινός δήλωσαν ότι έπρεπε να χρησιμοποιηθούν βασανιστήρια για να εξαναγκαστεί να ομολογήσει την αλήθεια, και εκείνοι που είχαν υποστηρίξει άλλη τιμωρία αποδέχτηκαν την άποψή τους». [σελ.142] [Ένα άλλο μακεδονικό έθιμο]

Justin
Ρωμαίος ιστορικός [2ος αιώνας μ.Χ]

«Συνέβη ότι κατά τη διάρκεια της απουσίας έντασης εκ μέρους των Ελλήνων, το όνομα των Μακεδόνων, που προηγουμένως ήταν βαρύ και σκοτεινό, έγινε γνωστό και ο Φίλιππος, ο οποίος κρατήθηκε τρία χρόνια ως όμηρος στη Θήβα, και είχε εμποτιστεί με τις αρετές του Επαμεινώνδα και του Πελοπίδα, επέβαλε η δύναμη της Μακεδονίας, σαν ζυγός δουλείας, στους λαιμούς της Ελλάδας και της Ασίας». [6.9].

"Ο Φίλιππος όρισε τον αριθμό των στρατευμάτων που κάθε κράτος θα εφοδιάσει και μόνο ο βασιλιάς της Μακεδονίας θα είναι ο αρχηγός των δυνάμεών τους. Αν η Μακεδονία δεχόταν επίθεση ή βρισκόταν σε πόλεμο με οποιαδήποτε άλλη δύναμη, τα ελληνικά στρατεύματα που είχε ορίσει ο Φίλιππος έπρεπε να υποστηρίξουν τον Μακεδονικό στρατό και να υπηρετήσουν υπό τον ίδιο ως στρατηγό τους. Είναι προφανές ότι ο Φίλιππος είχε στο μυαλό του την Περσία και ήξερε ότι αυτό ήταν το σημείο που υποχρέωνε τους Έλληνες να υπηρετήσουν το όνειρό του να κατακτήσει εκείνη την αυτοκρατορία. Ο Μακεδονικός στρατός, που θα είχε το προεξέχουσα θέση, επρόκειτο να υποστηριχθεί από τον ελληνικό στρατό και από τους στρατούς των παρακείμενων κατακτημένων εθνών» [9.5.5-8].

«Ο Αντίπατρος διορίστηκε κυβερνήτης Μακεδονίας και Ελλάδας» [13.4.5]

«Μετά τον θάνατο του Πύρρου υπήρξαν μεγάλες πολεμικές ταραχές όχι μόνο στη Μακεδονία, αλλά στην Ασία και την Ελλάδα» [26.1.1]

Ελληνική ιστορική προπαγάνδα:

Πρώτον, με παραχάραξη, π.χ. αποκρύπτοντας ολόκληρο το κείμενο του Στράβων!

Δεύτερον, με φωνές και ταραχές για την Μακεδονία αφου δεν υπάρχουν ιστορικά στοιχεία να τεκμηριώνουν αυτό που η προπαγάνδα απαιτεί ότι είναι ελληνικό - δηλαδή τα πάντα! 

Αρκεί η δήλωση των Ελλήνων. Αν υπήρχαν ιστορικά και αρχαιολογικά τεκμήρια που θα επιβεβαίωναν την διεκδίκηση τους, δεν θα χρειαζόταν τα συλλαλητήρια.